Polski kwartalnik Wakat zdołał połączyć na swoich łamach sztukę, politykę i krytyczny dyskurs. Stając się platformą wymiany myśli i idei, przyczynił się do rozwoju inicjatyw społecznych i kulturalnych w kraju, pisze warsaw1.one.
Historia powstania i rozwoju Wakatu
Kwartalnik Wakat powstał w 2006 roku w Warszawie. Zainicjowany przez Staromiejski Dom Kultury, miał na celu stworzenie platformy dla twórców muzyki, filmu, teatru, a także sztuk wizualnych i plastycznych. Jego główną zasadą była interdyscyplinarność, która miała przełamywać granice między różnymi językami kultury i tworzyć holistyczną przestrzeń artystyczną.
Pierwszy numer kwartalnika Wakat pokazał jego ambitną politykę redakcyjną. Przede wszystkim skupiał się na różnorodnej i eksperymentalnej poezji poszukującej nowych form i treści. Szczególne miejsce w numerze zajęły wybory wierszy laureatów konkursu im. Tadeusza Pajbosia, w tym Mariusza Appela, Rafała Skoniecznego i Czesława Markiewicza. Czytelnicy mogli docenić wnikliwe podejście do krytyki literackiej z analizami utworów takich autorów jak Andrzej Sosnowski, Robert Król czy Tomasz Różycki. Zgodnie z interdyscyplinarnym podejściem w czasopiśmie znalazły się również artykuły poświęcone teatrowi autorstwa Joanny Mueller i sztukom wizualnym Michała Sufina.
W 2013 roku kwartalnik Wakat zawierał nie tylko dokonania literackie, ale także głębokie społeczne zanurzenie w aktualnych tematach. Jednym z jego głównych wektorów tematycznych był dyskurs feministyczny i kwestie genderowe. Świadczyły o tym takie materiały jak „Co dalej, feministki?” i „Wiwisekcja (która) ciąży” Marii Cyranowicz, a także „Solidny pater-noster od matki anarchii” Joanny Mueller. Jednocześnie poruszano tematykę ekologiczną w takich materiałach jak „Wstęp do końca świata” Michała Kasprzaka czy „Wirus zostanie nazwany: kornik drukarz” Pawła Kozioła.
W 2021 roku nowy dyrektor Staromiejskiego Domu Kultury, Martyn Jasiński, podjął decyzję o zakończeniu współpracy z redakcją Wakatu. Grupa redaktorów, autorów i czytelników wystosowała list otwarty, w którym zaapelowała o stworzenie odpowiednich warunków instytucjonalnych i ekonomicznych do kontynuowania działalności. Od tego czasu czasopismo stało się aktywnym uczestnikiem zbiorowej debaty na temat zmian społecznych. Nie chcąc stać z boku, wyrażało krytyczny stosunek do obecnych nierówności ekonomicznych i klasowych. Tym samym kwartalnik udowodnił potrzebę swojej obecności w polskiej przestrzeni informacyjnej.
Na początku 2022 roku redakcja Wakatu przywitała swoich odbiorców nowymi wydarzeniami. Wspólnie z Fundacją Naprzód zorganizowała seminarium prowadzone przez Joannę Bednarek. Seminarium dotyczyło powrotu narodowej historii i narodowego gniewu. Wydarzenie obejmowało refleksję nad reakcjami emocjonalnymi, które historycznie były marginalizowane w ośrodkach politycznych i kulturalnych. W tym kontekście omawiane były książki takich autorów jak Radek Rak, Kacper Pobłocki czy Michał Rauszer.
Uznanie i znaczenie działalności Wakatu
Kwartalnik Wakat wspiera innowacyjne i niekonwencjonalne podejście do tematu kreatywności. Współtworzyło go około 600 autorów, w tym nie tylko pisarze i krytycy, ale także publicyści, naukowcy, artyści audiowizualni i aktywiści. Wśród nich byli m.in. Mateusz Andała, Luiza Andrade, Zofia Bałdyga, Maria Cyranowicz, Łukasz Dynowski, Jerzy Jarniewicz. Redakcja współpracowała z wieloma instytucjami, organizacjami i ruchami nieformalnymi, m.in. z Fundacją Strefa Zieleni, Fundacją Strefa Wolno-Słowa, Fundacją Naprzód, Badaniem Literackim Polskiej Akademii Nauk i Centrum Sztuki Współczesnej.
